Een Travellerspoint blog

1 augustus 2009

keuze

sunny 32 °C

Ciao tutti,

1 augustus 2009...een nieuwe maand en voor mij een belangrijke maand…en dit voor verschillende redenen. Vooreerst mag ik deze maand uit een lijst die Jetair me bezorgd heeft een winterbestemming uitkiezen. Het was eerst van, ai waarheen…maar ben dan op eliminatie overgeschakeld en de lijst werd steeds kleiner. Eerste criteria: geen alleenbestemming! Tweede criteria: geen verre bestemmingen zoals Cuba! Derde criteria: een bestemming ten noorden van de Middellandse Zee!
Zo bleven er nog 5 bestemmingen over…waarvan zogoed als alle bestemmingen zich in Spanje bevinden. Dus zeer waarschijnlijk dat ik opnieuw de winter zal doorbrengen in Spanje.

Zoals velen onder jullie al wisten…ik voel me hier op deze alleenbestemming in het zuiden van Italië niet op mn plaats. In het verleden inderdaad heel veel alleen opgetrokken en gewerkt…maar die tijd lijkt voorbij te zijn…sinds ik in begin 2004 had besloten om van werk en leven te veranderen, is er veel gebeurd. Stap voor stap, niet altijd duidelijk waarheen…maar dan eind 2007 stelde iemand voor om eens bij Jetair te solliciteren…en dan is het sneller gegaan dan verwacht…april 2008 zat ik reeds op het vliegtuig richting mn nieuw leven en werk. En nu zomer 2009 ben ik nog altijd zeer blij met de verandering die ik heb doorgemaakt.

Afgelopen week riep de manager van de lokale agent me in zijn bureau voor een gesprek. Hij weet al langer dat ik hier niet op mn plaats ben. Hij vroeg waarmee hij kon helpen…en na een half uurtje vroeg hij me als ik er niet even, 2 a 3 dagen, weg wilde voor een korte vakantie. Ik wilde wel, maar…aangezien ik hier alleen ben op bestemming was dit iets dat ik al lang opzijgezet had…na enkele telefoontjes was het geregeld…en van 11 tot 13 augustus ga ik even tussenuit.

Afgelopen week ook gehoord wanneer ik opnieuw vertrek uit Puglia naar België…namelijk 30 september…dit met de laatste terugvlucht van Jetair…zo weet ik wanneer alles afgesloten en afgewerkt moet zijn.
Gelukkig ondervinden de gasten zo goed als geen last van mn moeilijkheden. Velen denken zelf dat ik hier al jaar en dag woon, totdat ik hen vertel dat ik pas sinds 15 april in de regio ben en eind van het seizoen opnieuw vertrek.

De komende weken zal ik proberen om iets op het net te zetten. En wanneer ik opnieuw in België ben, dan zullen jullie me wel horen of zien…

Veel groetjes uit het zuiden en tot de volgende.

Arrivederci,

Pieter.

Geplaatst door pietervhb 3:21 Gearchiveerd in Italië Tagged living_abroad Reacties (0)

Halfweg in het seizoen

Halfweg 2009

sunny 31 °C

Ciao ragazzi,

Jaja…ondanks dat alles hier vlot verloopt…ben ik blij dat ik halfweg het seizoen ben…er is maar één reden, er is hier niemand waar ik eens ongeremd en zonder te moeten nadenken kan tegen lullen ( in het nederlands )!!! Ongeremd en zonder denken praten…gevoelens uiten, kan je maar in je eigen taal.
Veel mensen waar ik terecht kan als ik iets nodig heb…geen slecht woord daarover…maar net dat extraatje mis ik…en heb het soms daarvoor moeilijk!

Maar m’n doelstelling die ik had voor ik naar hier kwam, namelijk bijleren, zowel over het werk als over mezelf, is nu al ruimschoots behaald.

De auto is intussen tijd goed ingereden…op 15 april stonden er 40kilometer op de teller…nu staan er 18500 op en 265diensturen…zo zie je maar dat die goed gebruikt wordt!!

Afgelopen week uitgeweest in Gallipoli…was leuk…nieuwe mensen ontmoeten…maar was er niet bij met m’n gedachten. Om 2h30 heb ik dan maar afgesloten en opnieuw de wagen in om terug te gaan naar Ostuni…gelukkig niets gedronken, was blij dat ik er was…vermoeidheid begon toe te slaan en om 4h00 m’n bed ingedoken voor een korte nacht…zal voortaan gewoon in Ostuni uitgaan…terrasje, glaasje erbij, muziekje op de achtergrond en de mensen zien voorbij flaneren…zal me daaraan houden…als ik dan moe ben…dan moet ik niet ver slenteren…
Ostuni_van..ace__5_.jpg
Zicht op oude stad van Ostuni vanuit Ostuni Palace...

Over enkele weken zal ik een brief krijgen van Jetair waar ik de keuze zal moeten maken waar ik komende winter zal doen…ben er nog niet aan uit waarheen ik wil…wat vaststaat, is dat ik dit werk wil verder doen.
Heb nog geen spijt gehad van de beslissing die ik eind 2007 heb genomen. Ja, inderdaad, soms mis de familie en de vrienden…maar dan is het even bellen of skype opzetten en voel me opnieuw ok.

Vanavond voel ik me zoals ik me zelden heb gevoel…heb met Carmen gebeld…man!! Caramba!! Emoties!! Zowel Carmen als ik zijn de weken aan het aftellen tot we elkaar zullen terugzien ergens begin oktober…want staat vast dat ik een week naar Benidorm ga…deels om zelf eens toerist te spelen…deels om mn oude collega’s en kennissen te zien…maar natuurlijk ook voor Carmen! Niemand weet wat de toekomst zal opleveren…

Ostuni bevalt me nog steeds…soms is het zoeken om de wagen te kunnen parkeren! Zoals gisterenavond…er was een VTT-circuit aangelegd door de straten van Ostuni…veel volk en spektakel…om 23h30 ben ik de wagen gaan verzeten, om dan op een normale parking te zetten.
Even_parkeren.jpg
Even parkeren in Ostuni.

Veel groetjes uit het zuiden en tot de volgende.

Arrivederci,

Pieter.

Geplaatst door pietervhb 9:23 Gearchiveerd in Italië Tagged living_abroad Reacties (0)

Eerste vertraging

3h20 :-/

overcast 24 °C

Ciao ragazzi,

‘ Het leven zoals het is…luchthaven ‘ of ‘ Airline USA ‘ waren 2 programma’s die door m’n gedachten spookten wanneer ik zaterdagavond naar de luchthaven van Brindisi reed…ik had namelijk rond 15h00 een oproep ontvangen van de nooddienst dat de vlucht vertraging zal oplopen, namelijk 2h20...wanneer ik de mail kreeg, gelukkig zat ik nog op kantoor, met de details…bleek het de vertraging 3h20 te zijn…en dan was het even stil!! Mn eerste vluchtvertraging…welke procedures moet ik volgen!! Wie moet ik allemaal verwittigen!!
Heb dan de nooddienst opnieuw gebeld met de vraag wie ik moest verwittigen. Het antwoord was simpel…eigenlijk bijna niemand. De enige die ik moest opbellen was de persoon die de transfers regelt hier ter plaatse om te beslissen als we alle transfers zullen aanpassen, de hotels en gasten verwittigen! Maar om alles aan te passen was er te weinig tijd. Dus iedereen kwam op het voorziene uur op de luchthaven, tussen 19h25 en 20h00.

Om 19h00 aangekomen in de luchthaven en gelijk een kort overleg met de verantwoordelijke om dan even opgelucht ademhalen want alles en iedereen was op de hoogte…dit was reeds opgelost…nu nog de gasten verwelkomen en inlichten…want ik begeleid geen transfer hier in Puglia…iedereen komt uit een andere richting…

Sommige gasten waren reeds op de hoogte gebracht door familie uit België…en al snel kwamen de eerste telefoontjes…heb er niet veel gehad…maar de eerste was al direct goed…en die eiste een ander transfer voor iedereen uit het hotel en op de oorspronkelijke transfer zal enkel de koffers ophalen. Heb dan de gast direct op de hoogte gebracht van de opgestelde procedure, namelijk dat de gewone transfer te nemen en eens ingecheckt dan konden ze in de bar hun broodje en drank halen ter compensatie…nog een beetje gemor, maar iedereen was toch mee met de transferbus. Er hebben nog een paar hun onvrede geuit…maar dit allemaal op een redelijke rustige manier…
Wanneer ik de gasten vertelde dat ik ook mocht blijven, dit omdat op het aankomend toestel nieuwe gasten aanwezig waren, waren de meeste een beetje opgelucht omdat ze dachten dat ze aan hun lot werden overgelaten…

De uurtjes versleten met hier en daar een praatje te slaan…en dan was het eindelijk zover…om 00h10 mochten ze inschepen…hier en daar een dankwoordje ontvangen voor de zorgen en opvang op de luchthaven…deed wel deugd…maar dit moet natuurlijk niet iedere week gebeuren…

En dan de nieuwe gasten…ik heb ze welgeteld 2minutjes gezien en dan waren reeds verdeeld over de minibusjes en onderweg naar hun hotel…ze waren een beetje moe maar bleven er rustig bij.
Na 5uur en 45 minuten kon ik ook naar huis…en dan iets na 1h30 heb ik nog even de binnenkant van mn oogleden bekeken om dan…

De gasten zijn pas om 5h30 in Brussel geland want ze hadden nog een tussenlanding in Lamezia, Calabrië, en daar waren een paar gasten die niet tevreden waren, dit heb ik mogen horen van mn collega die daar ter plaatse is…het was voor haar ook de eerste vluchtvertraging die ze alleen mocht afhandelen.

De vlucht op woensdag, de eerste na de vertraging, is vlot verlopen, zoals anders...het enige dat er was...er was net een stevige onweersbui net boven de luchthaven...
De gasten komen dan naar de zon en dan krijgen ze een douche...maar dit is ondertussen al vergeten en ze genieten volop van hun verblijf onder de zon.

Veel groetjes uit het zuiden en tot de volgende.

Arrivederci,

Pieter.

Geplaatst door pietervhb 11:36 Gearchiveerd in Italië Tagged air_travel Reacties (0)

Opgewarmd

sunny 33 °C

Ciao ragazzi,

Inderdaad het begint hier soms eens warm te worden…liters water waarbij je bijna zou verdrinken en alles verdampt…als je dan eindelijk thuis kom en een douche neemt voel je ineens een stuk frisser. En zeggen dat augustus nog warmer zal zijn…nu hebben dagen tot 33gr en voor augustus normaal rond de 40gr…

Er zijn natuurlijk verschillende manieren om je koel te houden…luieren aan het zwembad of aan’t strand…de grotten van Castellana gaan bezoeken ( steeds 16gr )…of de airco opzetten als je met de wagen moet rijden…
De airco heeft het soms hard te verduren…de wagen achterlaten op een schaduwloze parking en als je dan opnieuw instapt klimt de thermometer zonder probleem tot rond de 45gr…het duurt dan even voordat alles afgekoeld is.
Trapjes_op..fontein.jpg
Eens boven dan kan je afkoelen aan een fonteintje

Vandaag eindelijk eens een kleurtje opgedaan…deze morgen had ik afgesproken om een paar uurtjes naar t’strand te gaan. Dus even de wagen in en dan, om dichtbij te geraken, het laatste deel met de scooter afgelegd. Heb zowel van de rit als van het strand genoten.
Heb nog een paar weken om een kleurtje op te doen want in augustus zijn alle stranden volzet…dan heb je een invasie van Italianen die het strand belegeren…
Ja ja…een scooter…voor mij gewoon zalig…helm op, zonnebril, T-shirt, korte broek en strandsletsen en de zorgen en ongemakken van de laatste dagen vervagen als sneeuw voor de zon…en dan voluit genieten van de vrije dag…
Regionaal_..rk__10_.jpg
Zicht op het strand waar ik even het gevoel had van op vakantie te zijn...

Afgelopen week heb zat ik er even door…lange dagen ( die ik hier sowieso heb ) maar daarbij waren er bepaalde problemen, soms kleine maar die vergen soms veel tijd, in de zin van extra naar het kantoor of naar de luchthaven rijden om die op te lossen. Op plaatsen waar je collega’s hebt kun je soms taken doorgeven, maar op andere bestemmingen, zoals ik nu heb, sta er alleen voor.
Morgen zal ik op kantoor een paar verslagen mogen opmaken en doorzenden…maar er zijn zeer weinig aankomsten voorzien, dus zal ik met de voorbereidingen voor de aankomstvlucht van Zaterdagavond snel gedaan hebben en dan m’n extra werk van deze week afronden.

Veel groetjes uit het zuiden en tot de volgende.

Arrivederci,

Pieter.

Geplaatst door pietervhb 8:15 Gearchiveerd in Italië Tagged living_abroad Reacties (1)

Rond dwalen in Puglia

sunny 29 °C

Ciao ragazzi,

Een mens zou voor minder gelukkig zijn…thuis komen van een dagje werken…en net achter je deur een concertje meepikken en intussen een verse pizza verorberen!!! Mama mia…
Stadsplan_Ostuni.jpg
Zalig…maar ben er zeker van dat jullie het gevoel ook kennen…even ontstressen en in gedachten verzonken zijn…

Vandaag zijn er opnieuw gasten aangekomen in Brindisi en dan hop verdelen over de busjes, ze welkom heten en vertrekken naar de verschillende hotels. Daarstraks reeds een paar van de gasten gezien…steeds nieuwe gezichten en verhalen die erachter verscholen gaan. Voorbereid komen op bestemming, boeken uitgelezen & sites afgeschuimd en dan…hebben ze iets vergeten…een beetje ongemakkelijk maar al snel vergeten als blijkt dat het simpel op te lossen is…even naar de receptie gaan om een adapter vragen omdat hun oplader voor de GSM die niet past op de stekker!!! Oei, we zijn toch nog europa!
Morgen opnieuw op pad om de andere gasten welkom te heten en hun verhaal achter deze reis te horen…voor mij één van de mooiste aspecten van de job. En als ze dan bij hun vertrek in de luchthaven met een kleurtje en goed gevoel terug naar huis gaan…
Soms is het natuurlijk tandenbijten en zwijgen…maar dit is snel vergeten als ik aan de leuke aspecten denk…

Heb voor in de wagen wat muziek op cd gebrand…soms, op de radio, vergeten muziek te draaien en dan is het gepalaver ten top…en zoveel Italiaans ken ik ook nog niet!
parking_Vi..nci__3_.jpg
Heb gelukkig een recenter model gekregen ;-)

Vandaag mn vrije dag…dacht even van uit te slapen…maar om 6uur deze morgen had ik er geen zin meer in en dan maar opgestaan! Natuurlijk nog geen beweging op straat! En ja daar gaan we opnieuw…de wagen in en rijden maar…reeds enkele weken wilde ik eens naar Polignano a Mare gaan maar telkens…nu was het zover…onderweg een Italiaans ontbijt, begin er verslaafd aan te geraken en dan net voorbij Monopoli de superstrada eraf…pracht van een stad.
DSCN0064.jpg
Een wirwar van straatjes en plots staat je voor een afgrond…15 à 20 meter dieper…de zee. Als je dan iets later, vanuit een ander punt buiten de oude stadmuren, de stad bekijkt…de foto’s spreken voor zich.

Eens terug in Ostuni en de thermometer die 31gr aanduid is de lokroep van strand en zee mee teveel! Na een beetje zoeken ben ik op een strandje uitgekomen en dan een beetje gaan zwemmen, voor het eerst in de Adriatische zee. 2uurtjes later en een kleurtje erbij waren mn batterijen opgeladen en vanaf morgen kan er dan opnieuw invliegen. Ja ja…bij al dat moois wou ik soms bijna vergeten waarom ik hier ben…
Porta_nova.jpg
De weg van de parking naar huis...door een oude stadspoort en dan nog een een paar steegjes door...

Veel groetjes uit het zuiden en tot de volgende.

Arrivederci,

Pieter.

Geplaatst door pietervhb 8:18 Gearchiveerd in Italië Tagged living_abroad Reacties (1)

(Berichten 6 - 10 uit 23) « Pagina 1 [2] 3 4 5 »